فرايند سياست گذاري اچ آي وي/ ايدز در ايران: بخش اول - تحليل دستورگذاري اچ آي وي/ ايدز با کاربرد چارچوب کينگدان
دوره هفتم (1395) , شماره سوم English Article
سیاست گذاری در سلامت
رحیم خدایاری زرنق 1، حمید رواقی 2، علي محمد مصدق راد 3، عباس صداقت 4، حمیرا فلاحی 5، سيد احمد سيد علی نقی 6، مینو محرز 7،
  • تاریخ دریافت 1395/05/02
  • تاریخ پذیرش 1395/06/02
  • تاریخ انتشار 1395/09/30
زمينه: دستورگذاري فرآيندي است كه در آن امور معيني از موضوعات بالقوه مطرح در جامعه مورد توجه سياست گذاران قرار گرفته و در دستوركار قرار مي‌گيرد. هدف اين مطالعه تبيين و ارائه درک بهتر از چگونگي قرار گرفتن اچ آي وي/ ايدز در دستورکار سياست گذاري سلامت در ايران است.

روش کار: در يک مطالعه کيفي اکتشافي و گذشته نگر بر پايه چارچوب جريانات چندگانه و به منظور تحليل چگونگي قرار گرفتن ايدز در دستورکار سياست گذاري سلامت، تعداد 32 مصاحبه نيمه ساختاريافته با افراد مطلع کليدي و ذينفعان متعدد اچ آي وي/ ايدز در ايران انجام و 30 سند سياستي تحليل شد. با استفاده از روش تحليل چارچوبي و بهره گيري از نرم افزار MAXQDA، داده ها تحليل شدند.

يافته ها: سه جريان مشکل، سياست (راه حل) و سياسي در خصوص اچ آي وي/ ايدز شناسايي و چگونگي ظهور و تداوم آن ها در طول زمان تشريح شد. سپس چگونگي باز شدن پنجره سياست و نحوه پيوند زدن اين جريان ها توسط کارآفرينان سياست، به منظور ورود موضوع به دستور کار سياست گذاري در ايران تبيين گرديد.

نتيجه گيري: فرض مستقل بودن اين سه جريان از هم، در اين مطالعه مورد ترديد قرار گرفت. همچنين اين نظريه در تبيين نقش کارآفرينان سياست در هنگام گشوده شدن پنجره سياست، ابهامات و محدوديت هايي دارد و به خوبي قادر به تبيين فعل و انفعالات صورت گرفته در اين مقطع مهم نيست. پژوهشگران ديگر مي توانند با رويکرد يادگيري از طريق انجام دادن به تعديل اين نظريه بپردازند.  

اچ آي وي/ ايدزسیاستگزاریدستورگذاریجریانات چندگانهچارچوب کینگدانایران
1673
1406
 
تصویر سلامت | شاپا چاپی : 9058-2008 | شاپا الکترونیکی : 6640-2423